Με πρωτοβουλία της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, το Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της ΕΕ (EUIPO), με τη συνεργασία των Εθνικών Γραφείων Βιομηχανικής Ιδιοκτησίας, εφαρμόζει από 11-1-2021 πρόγραμμα ενίσχυσης των Μικρομεσαίων Επιχειρήσεων των κρατών-μελών της ΕΕ που θα καλύπτει τη χρηματοδότηση του 50% των τελών κατάθεσης εθνικού σήματος ή σχεδίου, καθώς και σήματος της ΕΕ ή κοινοτικού σχεδίου, μέχρι του ποσού των 1.500 ευρώ ανά επιχείρηση. Πρόκειται για την πρώτη από μια σειρά δράσεων που θα ακολουθήσουν τα επόμενα χρόνια και σκοπό έχει να θέσει τη διανοητική ιδιοκτησία στην υπηρεσία κυρίως των μικρών και μεσαίων επιχειρήσεων (ΜΜΕ), ώστε αυτές να εφοδιασθούν και να αξιοποιήσουν στο έπακρο τα άυλα περιουσιακά τους δικαιώματα επί  εμπορικών σημάτων και σχεδίων με στόχο να αυξήσουν την ανταγωνιστικότητά τους και παράλληλα να ωφελήσουν την οικονομία και την κοινωνία μας. Εάν λοιπόν, εξετάζετε το ενδεχόμενο καταχώρισης ενός σήματος ή ενός σχεδίου ή υποδείγματος σε επίπεδο ΕΕ, σε περιφερειακό επίπεδο (Μπενελούξ) ή σε εθνικό επίπεδο, το πρόγραμμα αυτό μπορεί να είναι σχεδιασμένο για εσάς. Μπορείτε να υποβάλετε αίτηση επιστροφής εξόδων για το 50 % των βασικών τελών αίτησης σήματος ή/και σχεδίου ή υποδείγματος. Το εδαφικό επίπεδο προστασίας που θα επιλέξετε θα εξαρτηθεί προφανώς από την επιχειρηματική στρατηγική σας και τα σχέδια ανάπτυξής σας.

Το γραφείο μας εξειδικεύεται σε καταθέσεις σημάτων ή σχεδίων σε εθνικό, κοινοτικό και διεθνές επίπεδο και μαζί με συνεργάτες μας, σύμβουλους επιχειρήσεων, είμαστε έτοιμοι να σας εξυπηρετήσουμε. Για διευκρινίσεις, μπορείτε να επικοινωνείτε μαζί μας: μέσω της φόρμας επικοινωνίας στην ιστοσελίδα www.horizonlawfirm.gr, στην ηλεκτρονική διεύθυνση info@horizonlawfirm.gr, στα τηλέφωνα της εταιρίας.

The post Χρηματοδότηση ύψους 50% αναφορικά με την κατάθεση εθνικού σήματος ή σχεδίου και σήματος της ΕΕ ή κοινοτικού σχεδίου, έως και 1.500 ευρώ ανά επιχείρηση appeared first on Horizon Law Firm | Δικηγορικό γραφείο Θεσσαλονίκη.

Τα τελευταία χρόνια, παρατηρείται μία σταθερή αύξηση της χρήσης των κρυπτονομισμάτων στις συναλλαγές μεταξύ ιδιωτών. Σήμερα, χρησιμοποιούνται ευρέως όχι μόνο ως μέθοδος πληρωμής, αλλά και ως επενδυτικά μέσα. Παρά το γεγονός πως τα κρυπτονομίσματα δεν έχουν αναγνωρισθεί στις περισσότερες χώρες ως νομίσματα που μπορούν να χρησιμοποιηθούν στις συναλλαγές, μερικές φορολογικές αρχές έχουν αναγνωρίσει τη σημασία τους και ήδη εφαρμόζουν ειδικές φορολογικές ρυθμίσεις για αυτά.

ΗΠΑ

Στις Ηνωμένες Πολιτείες, η Εσωτερική Υπηρεσία Εσόδων (IRS) θεωρεί τα κρυπτονομίσματα «ιδιοκτησία». Σε νομικό επίπεδο αυτό σημαίνει ότι επενδύσεις σε κρυπτονομίσματα υπόκεινται σε φόρο κερδών από κεφάλαιο,  είτε με βραχυπρόθεσμο ποσοστό κερδών, είτε με μακροπρόθεσμο ποσοστό κερδών από κεφάλαιο ανάλογα με το πόσο καιρό διατηρήθηκαν τα κρυπτονομίσματα πριν καταστούν κερδοφόρα.

Ευρωπαϊκή Ένωση

Η απόφαση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου στην υπόθεση C-264/14 έθεσε τις βάσεις για τον φορολογικό χειρισμό των κρυπτονομισμάτων όσον αφορά τον ΦΠΑ. Πριν τη σχετική απόφαση, υπήρχε διαφωνία μεταξύ των Κρατών Μελών για το αν τα κρυπτονομίσματα πρέπει να θεωρούνται ως συνάλλαγμα, διαπραγματεύσιμος τίτλος ή ψηφιακό προϊόν. Το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο αποφάσισε ότι τα κρυπτονομισμάτα αποτελούν συνάλλαγμα, γιατί ο κύριος σκοπός τους είναι να χρησιμοποιούνται ως μέσο πληρωμής και έκρινε ότι οι συναλλαγές ανταλλαγής κρυπτονομισμάτων με συμβατικά νομίσματα, αλλά και το αντίθετο, θεωρούνται ως παροχή υπηρεσιών σύμφωνα με το Άρθρο 2(1) της Ευρωπαϊκής Οδηγίας, οι οποίες είναι εξαιρούμενες σύμφωνα με το Άρθρο 135(1)(e).

Αν και η αγορά και η πώληση κρυπτονομισμάτων δεν επιβαρύνονται με ΦΠΑ, οι συναλλαγές σε κρυπτονομίσματα ενδέχεται να υπόκεινται σε άλλους φόρους, όπως φόροι επί κερδών κεφαλαίου ή εισοδήματος. Η φορολογική μεταχείριση των κρυπτονομισμάτων για φορολογικούς σκοπούς διαφέρει ανάλογα με την κάθε χώρα της ΕΕ.

Βρετανία

Οι περισσότερες συναλλαγές εξαιρούνται από τέλη προστιθέμενου φόρου, ωστόσο η Βρετανική εφορία έχει κατηγοριοποιήσει τα κρυπτονομίσματα  ως περιουσιακό στοιχείο και όχι ως νόμισμα. Αυτό σημαίνει ότι τα κρυπτονομίσματα υπόκεινται είτε σε φόρο εισοδήματος είτε φόρο κεφαλαιακών κερδών ανάλογα τις περιστάσεις

Η παραγωγή νομίσματος σαν μέρος επιχειρηματικής δραστηριότητας υπάγεται σε εταιρικό φόρο, ενώ για την περίπτωση που κάποιος επενδύει ατομικά σε κρυπτονομίσματα, υπόκειται σε φόρο κερδών από κεφάλαιο σε οποιαδήποτε κέρδη προέλθουν από τις εν λόγω επενδύσεις.

Γερμανία

Όπως και στο Ηνωμένο Βασίλειο, η Γερμανία δεν εφαρμόζει προστιθέμενο φόρο στα κρυπτονομίσματα. Τα κρυπτονομίσματα έχουν θεωρηθεί από τις γερμανικές αρχές ως ένα είδος ιδιωτικού χρήματος από το 2013.

Παρά το γεγονός ότι το Bitcoin υπόκειται σε φόρο κεφαλαιουχικών κερδών στη Γερμανία, ο φόρος αυτός επιβάλλεται μόνο αν τα κέρδη από κρυπτονομίσματα αποκτήθηκαν εντός ενός έτους από την απόκτηση τους. Έτσι, οι φορολογούμενοι, οι οποίοι κατέχουν κρυπτονομίσματα για περισσότερο από έναν χρόνο, δεν θα υπόκεινται σε φόρο κεφαλαιουχικών κερδών και οι συναλλαγές τους, θα εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής της μη υποκείμενης στον φόρο «ιδιωτικής πώλησης». 

Ιαπωνία

Στην Ιαπωνία, τα κρυπτονομίσματα αναγνωρίζονται επίσημα ως μέσο πληρωμής. Η πώληση των κρυπτονομισμάτων απαλλάσσεται από τον φόρο κατανάλωσης από την 1η Ιουλίου 2017, ενώ έως το σημείο εκείνο υπόκειτο σε φόρο κατανάλωσης 8%.

Τα κρυπτονομίσματα αντιμετωπίζονται ως “αξίες περιουσιακών στοιχείων” που “μπορεί να χρησιμοποιηθούν για πληρωμές και μπορούν να μεταφερθούν ψηφιακά”. Έτσι, στην Ιαπωνία, τα κέρδη που αποκτήθηκαν από τη διαπραγμάτευση κρυπτονομισμάτων θεωρούνται ως έσοδα και υπόκεινται σε όλα τα παραδοσιακά μοντέλα φορολογίας, όπως φόρος εισοδήματος, φόρος κεφαλαιουχικών κερδών και εταιρικός φόρος.

Αυστραλία

Στην Αυστραλία, οι συναλλαγές με τη χρήση κρυπτονομισμάτων εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής των συμφωνιών ανταλλαγής. Οι  φορολογικές αρχές της Αυστραλίας θεωρούν πως τα κρυπτονομίσματα δεν είναι χρήματα ή ξένο νόμισμα, αλλά ένα περιουσιακό στοιχείο με σκοπό κεφαλαιουχικών κερδών. Οι επιχειρήσεις που διενεργούν συναλλαγές σε κρυπτονομίσματα στην Αυστραλία θα πρέπει κανονικά να τεκμηριώσουν και να καταγράψουν την ημερομηνία των συναλλαγών. Οι επιχειρήσεις που λαμβάνουν πληρωμές σε κρυπτονομίσματα πρέπει να δηλώσουν την αξία τους σε δολάρια Αυστραλίας ως τακτικό εισόδημα.

Από την άλλη πλευρά, οι συναλλαγές με κρυπτονομίσματα για προσωπικούς σκοπούς απαλλάσσονται από τη φορολογία, υπό δύο προϋποθέσεις, δηλαδή, α) αν το κρυπτονόμισμα χρησιμοποιήθηκε ως πληρωμή για αγαθά και υπηρεσίες για προσωπική χρήση, και β) αν η αξία της συναλλαγής είναι χαμηλότερη από 10.000 δολάρια Αυστραλίας. Παραγωγή και ανταλλαγή κρυπτονομισμάτων για επαγγελματικούς σκοπούς στην Αυστραλία θεωρούνται χρηματιστηριακή συναλλαγή και φορολογούνται σύμφωνα με τις σχετικές διατάξεις.

Ελλάδα

Στην Ελλάδα η δυνατότητα πληρωμής φόρων κρυπτονομισμάτων εξετάσθηκε από την Ανεξάρτητη Αρχή Δημοσίων Εσόδων, όπως φαίνεται και από το Επιχειρησιακό της Σχέδιο για το 2019, ενώ ταυτόχρονα σχεδιάζεται και η φορολόγηση των κρυπτονομισμάτων ως “επένδυση χαρτοφυλακίου” με φόρο 15%, όπως στις μετοχές.

Ειδικότερα στο κεφάλαιο «ψηφιακές πλατφόρμες και ηλεκτρονικά συστήματα πληρωμών», η ΑΑΔΕ αναφέρει ότι «μεγάλες είναι οι προκλήσεις που αντιμετωπίζει η φορολογική αρχή σε νέες, με παγκόσμια εμβέλεια, ψηφιακές πλατφόρμες εμπορίας ή παροχής υπηρεσιών και συστήματα πληρωμών σε επίπεδο ανταγωνισμού και φορολογικών εσόδων».

Προσθέτει δε ότι, «η χρήση κρυπτονομισμάτων (Bitcoin, Ethereum, Ripple, κ.α.) στο εξωτερικό έχει ξεκινήσει ακόμη και από φορολογούμενους για την αποπληρωμή των φορολογικών τους υποχρεώσεων».

Αυτό σημαίνει ότι το προσεχές διάστημα η φορολογική Αρχή θα κληθεί να αντιμετωπίσει τη νέα τάση συναλλαγών με ψηφιακό χρήμα που υπάρχει μέσω διαδικτύου, αλλά και να προτείνει τη θεσμοθέτηση της φορολόγησης των κρυπτονομισμάτων και ως επένδυση χαρτοφυλακίου.

Παρά το γεγονός ότι δεν έχει θεσμοθετηθεί η απαιτούμενη φορολογική νομοθεσία, οι Έλληνες φορολογούμενοι θα πρέπει να είναι ιδιαιτέρως προσεκτικοί στην περίπτωση που εισέπραξαν μεγάλα ποσά από κρυπτονομίσματα μέσω εμβασμάτων, ιδίως αν τα χρήματα αυτά εμφανίζονται στους τραπεζικούς λογαριασμούς τους.

The post Φορολογία κρυπτονομισμάτων στο εξωτερικό και στην Ελλάδα appeared first on Horizon Law Firm | Δικηγορικό γραφείο Θεσσαλονίκη.

Προκειμένου να δοθούν περαιτέρω οδηγίες στους χρήστες σχετικά με την απόφαση αριθ. EX-20-3 για την παράταση των προθεσμιών που λήγουν μεταξύ 9 Μαρτίου 2020 και 30 Απριλίου 2020 στο πλαίσιο της πανδημίας του κορονοϊού, εκδόθηκαν οι ακόλουθες διευκρινίσεις σχετικά με τις προθεσμίες που παρατείνονται, τον χαρακτήρα της παράτασης, τα μέτρα για την προσαρμογή των κοινοποιήσεων που αποστέλλονται στους χρήστες και τον αντίκτυπο στους τρέχοντες λογαριασμούς.

Ι. ΠΡΟΘΕΣΜΙΕΣ ΠΟΥ ΠΑΡΑΤΕΙΝΟΝΤΑΙ

Το άρθρο 1 της απόφασης αριθ. EX-20-3 του εκτελεστικού διευθυντή του Γραφείου της 16ης Μαρτίου 2020 παρατείνει μέχρι την 1η Μαΐου (στην πράξη μέχρι τις 4 Μαΐου, δεδομένου ότι η 1η Μαΐου είναι επίσημη αργία, ακολουθούμενη από σαββατοκύριακο) «όλες τις προθεσμίες που λήγουν από την 9η Μαρτίου έως και την 30ή Απριλίου 2020 για όλα τα μέρη των διαδικασιών ενώπιον του Γραφείου».

Το άρθρο 101 παράγραφος 4 του κανονισμού για το σήμα της ΕΕ, το οποίο εξουσιοδοτεί τον εκτελεστικό διευθυντή να παρατείνει τις προθεσμίες σε έκτακτες περιστάσεις, περιέχει παρεμφερή διατύπωση, αναφέροντας ότι παρατείνονται «όλες οι προθεσμίες» για «όλα τα μέρη της διαδικασίας».

Η αναφορά σε «όλες τις προθεσμίες» πρέπει να ερμηνεύεται κατά γράμμα και περιλαμβάνει όλες τις διαδικαστικές προθεσμίες, ανεξαρτήτως του εάν έχουν καθοριστεί από το Γραφείο ή είναι κανονιστικού χαρακτήρα (ήτοι προβλέπονται άμεσα από τους κανονισμούς).

Για λόγους σαφήνειας, η εν λόγω διατύπωση περιλαμβάνει:

• τις προθεσμίες που καθορίζονται από οποιοδήποτε όργανο του Γραφείου, σε οποιαδήποτε διαδικασία ενώπιον του EUIPO, συμπεριλαμβανομένων των τμημάτων προσφυγών του
• τις προθεσμίες που προβλέπονται άμεσα από τους κανονισμούς ΚΣΕΕ, ΕΚΣΕΕ και ΚΕΚΣΕΕ, καθώς και από τον κανονισμό για τα κοινοτικά σχέδια και υποδείγματα και τον κανονισμό για την εφαρμογή του εν λόγου κανονισμού,
  • συμπεριλαμβανομένων των προθεσμιών που προβλέπονται στη σύμβαση των Παρισίων ή σε άλλες διεθνείς συνθήκες,
  • ανεξαρτήτως του εάν οι εν λόγω προθεσμίες εξαιρούνται από το δικαίωμα επαναφοράς των πραγμάτων στην προτέρα κατάσταση, σύμφωνα με το άρθρο 104 παράγραφος 5 του ΚΣΕΕ και το άρθρο 67 παράγραφος 5 του κανονισμού για τα κοινοτικά σχέδια και υποδείγματα.
• Συγκεκριμένα, η παράταση ισχύει για τις ακόλουθες κανονιστικές προθεσμίες:
  • Καταβολή του τέλους αίτησης (άρθρο 32 του ΚΣΕΕ)
  • Δικαίωμα προτεραιότητας (άρθρο 34 παράγραφος 1 του ΚΣΕΕ και άρθρο 41 του κανονισμού για τα κοινοτικά σχέδια και υποδείγματα)
  • Προτεραιότητα έκθεσης (άρθρο 38 παράγραφος 1 του ΚΣΕΕ και άρθρο 44 του κανονισμού για τα κοινοτικά σχέδια και υποδείγματα)
  • Περίοδος ανακοπής (άρθρο 46 παράγραφος 1 του ΚΣΕΕ)
  • Καταβολή του τέλους ανακοπής (άρθρο 46 παράγραφος 3 του ΚΣΕΕ)
  • Αίτηση ανανέωσης (άρθρο 53 παράγραφος 3 του ΚΣΕΕ και άρθρο 13 του κανονισμού για τα κοινοτικά σχέδια και υποδείγματα)
  • Άσκηση προσφυγής και κατάθεση υπομνήματος που εκθέτει τους λόγους της προσφυγής, καταβολή του τέλους προσφυγής (άρθρο 68 παράγραφος 1 του ΚΣΕΕ και άρθρο 57 του κανονισμού για τα κοινοτικά σχέδια και υποδείγματα)
  • Μετατροπή (Άρθρο 139 του ΚΣΕΕ)
  • Αναστολή της δημοσίευσης κοινοτικού σχεδίου ή υποδείγματος (άρθρο 50 του κανονισμού για τα κοινοτικά σχέδια και υποδείγματα).

Ωστόσο, στην απόφαση, η μνεία σε «διαδικασίες ενώπιον του Γραφείου» συνεπάγεται ότι η παράταση δεν ισχύει για προθεσμίες που αφορούν διαδικασίες ενώπιον άλλων αρχών, ακόμη και αν αυτές προβλέπονται στους κανονισμούς. Αυτό ισχύει ειδικότερα στην περίπτωση της προθεσμίας

• για την άσκηση προσφυγής ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου κατά αποφάσεων του τμήματος προσφυγών (άρθρο 72 παράγραφος 5 του ΚΣΕΕ και άρθρο 61 του κανονισμού για τα κοινοτικά σχέδια και υποδείγματα).

Τέλος, πρέπει να επισημανθεί ότι η φράση διαδικασίες ενώπιον του Γραφείου» αφορά μόνο ζητήματα σημάτων και σχεδίων ή υποδειγμάτων, το οποίο σημαίνει ότι οι προθεσμίες για θέματα που δεν ρυθμίζονται από τον ΚΣΕΕ ή τον κανονισμό για τα κοινοτικά σχέδια και υποδείγματα (όπως θέματα απασχόλησης ή προμηθειών) ή άλλα θέματα (π.χ. διακυβέρνηση του Γραφείου) δεν αποτελούν αντικείμενο της απόφασης του εκτελεστικού διευθυντή.

ΙΙ.  ΧΑΡΑΚΤΗΡΑΣ ΤΗΣ ΠΑΡΑΤΑΣΗΣ

Η χρονική παράταση που χορηγήθηκε από τον εκτελεστικό διευθυντή έχει άμεση εφαρμογή, προκειμένου να μην παρέλθουν οι ημερομηνίες που επρόκειτο να λήξουν, και να καθοριστεί νέα καταληκτική ημερομηνία που ισχύει για όλους, συγκεκριμένα η 1^η Μαΐου 2020 (στην πράξη 4^η Μαΐου).

Τα εν λόγω αποτελέσματα εφαρμόζονται αυτομάτως και απορρέουν απευθείας από την απόφαση του εκτελεστικού διευθυντή. Συνεπώς, τα ενδιαφερόμενα μέρη δεν υποχρεούνται να υποβάλλουν αίτηση στο Γραφείο προκειμένου να τεθεί σε ισχύ η παράταση της προθεσμίας.

Για τον λόγο αυτό, συνιστάται στα μέρη των εν εξελίξει διαδικασιών να μην υποβάλλουν άσκοπες αιτήσεις για παράταση.

Εάν ωστόσο τα μέρη είναι σε θέση να τηρήσουν είτε την αρχική είτε την παραταθείσα προθεσμία και επιλέξουν να εκπληρώσουν τις διαδικαστικές τους υποχρεώσεις κατά την εν λόγω περίοδο, η συνήθης διαδικασία θα συνεχιστεί και τα έγγραφα που έχουν κατατεθεί θα εξεταστούν με τον συνήθη τρόπο.

III. ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΕΙΣ ΣΤΟΥΣ ΧΡΗΣΤΕΣ

Η άμεση ισχύς της χρονικής παράτασης συνεπάγεται επίσης ότι οι χρήστες για τους οποίους ισχύουν οι εν λόγω προθεσμίες δεν θα ενημερωθούν με ατομικές ανακοινώσεις για την χορήγηση της παράτασης.

Το Γραφείο κατέβαλε κάθε δυνατή προσπάθεια για να προσαρμόσει τα συστήματά του ΤΠ ώστε να διασφαλίσει την απρόσκοπτη εξέταση των προθεσμιών με ημερομηνία λήξης πριν από την ημερομηνία παράτασης. Ωστόσο, ακόμη και στη μη πιθανή περίπτωση στην οποία ανακοίνωση του Γραφείου δεν συμμορφώνεται με την εν λόγω παράταση, το Γραφείο θα επιληφθεί αμέσως της υπόθεσης εκδίδοντας διορθωτικό είτε με δική του πρωτοβουλία είτε κατόπιν γραπτού αιτήματος του χρήστη με τον αριθμό του σχετικού αρχείου.

IV. ΑΝΤΙΚΤΥΠΟΣ ΣΤΟΥΣ ΤΡΕΧΟΥΜΕΝΟΥΣ ΛΟΓΑΡΙΑΣΜΟΥΣ

Προκειμένου να διευκρινίσει τον αντίκτυπο στον χειρισμό της διαδικασίας για ανεπαρκή κεφάλαια σε τρεχούμενο λογαριασμό, όπως αναφέρεται στην εν λόγω διαδικασία, σε περίπτωση που δεν καταστεί δυνατή η χρέωση ενός τέλους σε μια συγκεκριμένη ημερομηνία, το Γραφείο προβαίνει σε γνωστοποίηση της ανεπάρκειας κεφαλαίων προς τον πελάτη. Ο πελάτης έχει περιθώριο ενός μηνός από την παραλαβή της γνωστοποίησης για να τροφοδοτήσει τον λογαριασμό του με επαρκή κεφάλαια, προκειμένου να καλυφθούν τα τέλη και τα διοικητικά έξοδα.

Ωστόσο, σε συνέχεια της παράτασης των προθεσμιών, το Γραφείο δεν θα αποστείλει περαιτέρω γνωστοποιήσεις σχετικά με την ανεπάρκεια κεφαλαίων σε τρέχοντες λογαριασμούς έως το τέλος της περιόδου παράτασης, δηλαδή έως την 1^η Μαΐου (στην πράξη έως την 4^η Μαΐου) 2020.

Οι πελάτες μπορούν να ανατρέχουν στις πληροφορίες τρέχοντος λογαριασμού που είναι διαθέσιμες στην User Area για να παρακολουθούν το υπόλοιπο του λογαριασμού τους, να ενημερώνονται για πιθανές ελλείψεις κεφαλαίων και να τροφοδοτούν τον λογαριασμό τους. Κατ’ αυτόν τον τρόπο θα αποφευχθεί η διακοπή των χρεώσεων και των διοικητικών εξόδων που σχετίζονται με τις γνωστοποιήσεις ανεπάρκειας κεφαλαίων και, ως εκ τούτου, θα διασφαλιστεί η πρόοδος των διαδικασιών για τα εμπορικά σήματα, σχέδια ή υποδείγματα.

Οι προθεσμίες που αναφέρονται στις γνωστοποιήσεις ανεπάρκειας κεφαλαίων που εκδόθηκαν πριν από τις 9 Μαρτίου 2020 και οι οποίες λήγουν από τις 9 Μαρτίου έως τις 30 Απριλίου παρατείνονται αυτομάτως έως την 1^η Μαΐου 2020.

Για διευκρινίσεις, μπορείτε να επικοινωνείτε μαζί μας: μέσω της φόρμας επικοινωνίας στην ιστοσελίδα www.horizonlawfirm.gr, στην ηλεκτρονική διεύθυνση info@horizonlawfirm.gr, στα τηλέφωνα της εταιρίας , διότι και εμείς #μένουμεσπίτι.

Πηγή: euipo

The post ΚΟΙΝΟΤΙΚΑ ΣΗΜΑΤΑ – ΠΑΡΑΤΑΣΗ ΠΡΟΘΕΣΜΙΩΝ ΛΟΓΩ COVID-19 appeared first on Horizon Law Firm | Δικηγορικό γραφείο Θεσσαλονίκη.

Οφειλές από ματαιώσεις ταξιδιωτικών συμβάσεων

Αναφορικά με τις συμβάσεις παροχής τουριστικών υπηρεσιών, μεμονωμένα ή με τη μορφή οργανωμένου ταξιδιού (πακέτου), οι οποίες έχουν συναφθεί μεταξύ αφενός τουριστικών επιχειρήσεων της παρ. 1 του άρθρου 1 του ν. 4276/2014 (Α΄ 155) και αφετέρου πελατών, οι οποίοι κατοικοεδρεύουν είτε εντός είτε εκτός της Ελληνικής Επικράτειας και οι οποίες καταγγέλλονται από τις 25 Φεβρουαρίου 2020 έως και τις 30 Σεπτεμβρίου 2020 από οποιοδήποτε συμβαλλόμενο μέρος, ισχύουν αναγκαστικά τα εξής:

α)  Η τουριστική επιχείρηση υποχρεούται να επιστρέψει στον πελάτη οποιοδήποτε ποσό που ο πελάτης έχει καταβάλει ως προκαταβολή, εγγύηση, αρραβώνα, μερική ή ολική εξόφληση ή με οποιαδήποτε άλλη μορφή για την εκτέλεση της σύμβασης, η τουριστική επιχείρηση δύναται, κατά παρέκκλιση των κατά περίπτωση εφαρμοστέων διατάξεων σύμβασης ή νόμου, να προσφέρει στον πελάτη αντί της επιστροφής χρημάτων ισόποσο πιστωτικό σημείωμα ισχύος δεκαοκτώ (18) μηνών από την ημερομηνία έκδοσης του.  Η τουριστική επιχείρηση ενημερώνει εγγράφως σε σταθερό μέσο τον πελάτη για την προσφορά του πιστωτικού σημειώματος εντός τριάντα (30) ημερών από την ημερομηνία καταγγελίας της σύμβασης ή, σε περίπτωση που η σύμβαση έχει καταγγελθεί πριν από την έναρξη ισχύος του παρόντος, εντός τριάντα (30) ημερών από την έναρξη ισχύος του παρόντος. Σε περίπτωση που η τουριστική επιχείρηση δεν ενημερώνει εγγράφως τον πελάτη για την προσφορά του πιστωτικού σημειώματος εντός της προθεσμίας του προηγούμενου εδαφίου, η τουριστική επιχείρηση υποχρεούται να επιστρέψει στον πελάτη, το οφειλόμενο χρηματικό ποσό. Το πιστωτικό σημείωμα αντιστοιχεί στο συνολικό προς επιστροφή χρηματικό ποσό.

β) Η τουριστική επιχείρηση υποχρεούται να προσφέρει στον πελάτη τη δυνατότητα να χρησιμοποιήσει το πιστωτικό σημείωμα για την παροχή τουριστικής υπηρεσίας όμοιας ή αντίστοιχης με αυτήν στην οποία αφορούσε η καταγγελθείσα σύμβαση. Εάν η συνολική αξία της τουριστικής υπηρεσίας που θα επιλέξει ο πελάτης είναι μικρότερη από την αξία του πιστωτικού σημειώματος, ο πελάτης δύναται να επιλέξει είτε να λάβει νέο πιστωτικό σημείωμα για το ποσό που αντιστοιχεί στη διαφορά της αξίας, με διάρκεια που θα συμφωνείται μεταξύ των μερών, είτε να του επιστραφεί το αργότερο έως τον χρόνο λήξης ισχύος του αρχικού πιστωτικού σημειώματος το ποσό που αντιστοιχεί στη διαφορά της αξίας. Εάν η συνολική αξία της τουριστικής υπηρεσίας που θα επιλέξει ο πελάτης υπερβαίνει την αξία του πιστωτικού σημειώματος, η διαφορά καταβάλλεται από τον πελάτη στην τουριστική επιχείρηση.

γ) Εάν για οποιονδήποτε λόγο κατά τη λήξη ισχύος του πιστωτικού σημειώματος δεν έχει συναφθεί νέα σύμβαση για την παροχή οιασδήποτε τουριστικής υπηρεσίας μεταξύ της τουριστικής επιχείρησης και του πελάτη, η τουριστική επιχείρηση υποχρεούται να καταβάλει στον πελάτη χρηματικό ποσό ίσο με την αξία του πιστωτικού σημειώματος.

δ) Οι διατάξεις του παρόντος εφαρμόζονται αναγκαστικά και σε συμβάσεις, στις οποίες έχει συνομολογηθεί μεταξύ των μερών, ως εφαρμοστέο όχι μόνο ελληνικό αλλά και αλλοδαπό δίκαιο, εφόσον τα σχετικά δικαιώματα προβλέπονται στην ενωσιακή νομοθεσία.

Οφειλές από ματαιώσεις πτήσεων

Για το χρονικό διάστημα από τις 25 Φεβρουαρίου 2020 έως τις 30 Σεπτεμβρίου 2020, ισχύουν αναγκαστικά τα εξής:

α) Απαιτήσεις επιστροφής του αντιτίμου αεροπορικών εισιτηρίων προς επιβάτες, λόγω ματαιώσεων πτήσεων, εφόσον προβλέπονται από την ενωσιακή ή εθνική νομοθεσία, ικανοποιούνται με την παροχή προς τους δικαιούχους πιστωτικού σημειώματος ίσης αξίας με το αντίτιμο του εισιτηρίου της ματαιωθείσας πτήσης. Το πιστωτικό σημείωμα εκδίδεται από τον αερομεταφορέα και έχει ημερομηνία λήξης δεκαοκτώ (18) μήνες από την έκδοσή του.

Κατά τη διάρκεια του δεκαοκτάμηνου, ο δικαιούχος του πιστωτικού σημειώματος μπορεί οποτεδήποτε να κάνει χρήση αυτού σε οποιονδήποτε προορισμό του δικτύου του αερομεταφορέα. Μέχρι τη λήξη του πιστωτικού σημειώματος, η οφειλή δεν καθίσταται ληξιπρόθεσμη και απαιτητή. Η οφειλή καθίσταται ληξιπρόθεσμη και απαιτητή, εφόσον παρέλθουν δεκαοκτώ μήνες από την έκδοση του πιστωτικού σημειώματος και αυτό δεν έχει χρησιμοποιηθεί.

β) Οι διατάξεις του παρόντος καταλαμβάνει απαιτήσεις που προκύπτουν εξαιτίας ματαιώσεων πτήσεων στο χρονικό διάστημα από τις 25 Φεβρουαρίου 2020 έως τις 30 Σεπτεμβρίου 2020.

γ) Οι διατάξεις του παρόντος εφαρμόζονται αναγκαστικά και σε συμβάσεις, στις οποίες έχει συμφωνηθεί μεταξύ των μερών, ως εφαρμοστέο όχι μόνο ελληνικό αλλά και αλλοδαπό δίκαιο, εφόσον τα σχετικά δικαιώματα προβλέπονται στην ενωσιακή νομοθεσία.

δ) Οι διατάξεις του παρόντος αφορά απαιτήσεις επιβατών από αερομεταφορέα που διαθέτει Άδεια Εκμετάλλευσης σε ισχύ, η οποία έχει χορηγηθεί από το Υπουργείο Υποδομών και Μεταφορών στην Ελλάδα είτε βάσει του Κανονισμού 2407/92 του Συμβουλίου της 23ης Ιουλίου 1992, σχετικά με την έκδοση αδειών των αερομεταφορέων, είτε βάσει του Κανονισμού 1008/2008 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 24ης Σεπτεμβρίου και συγκεκριμένα του Κεφαλαίου II αυτού περί «Άδειας Εκμετάλλευσης».

Οφειλές από ματαιώσεις θαλάσσιου ταξιδιού

Για το χρονικό διάστημα από τις 25 Φεβρουαρίου 2020 έως την 31η Οκτωβρίου 2020, ισχύουν αναγκαστικά τα εξής:

α) Απαιτήσεις επιστροφής του αντιτίμου ακτοπλοϊκών εισιτηρίων, καθώς και εισιτηρίων διεθνών πλόων προς επιβάτες που δεν μπορούν να ταξιδέψουν λόγω των περιορισμών που έχουν επιβληθεί στις μετακινήσεις, ή δεν επιθυμούν να ταξιδέψουν λόγω της αβεβαιότητας που υπάρχει εξαιτίας της πανδημίας ή λόγω ματαίωσης των προγραμματισμένων δρομολογίων τους, εφόσον προβλέπονται από την εθνική ή την ενωσιακή νομοθεσία, ικανοποιούνται με την παροχή προς τους δικαιούχους πιστωτικού σημειώματος ίσης αξίας με το αντίτιμο του εισιτηρίου του ματαιωθέντος ταξιδιού. Το πιστωτικό σημείωμα εκδίδεται από τον μεταφορέα πλοιοκτήτη, πλοιοκτήτρια εταιρεία ή διαχειριστή (εφεξής μεταφορέας) και έχει ημερομηνία λήξης δεκαοκτώ (18) μηνών από την ημερομηνία ταξιδιού. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, ο δικαιούχος του πιστωτικού σημειώματος μπορεί οποτεδήποτε να κάνει χρήση αυτού σε οποιονδήποτε προορισμό του δικτύου του μεταφορέα. Μέχρι τη λήξη του πιστωτικού σημειώματος, η οφειλή δεν καθίσταται ληξιπρόθεσμη και απαιτητή. Η οφειλή καθίσταται ληξιπρόθεσμη και απαιτητή, εφόσον παρέλθουν δεκαοκτώ (18) μήνες και το πιστωτικό σημείωμα δεν έχει χρησιμοποιηθεί.

β) Η περ. α) εφαρμόζεται και σε συμβάσεις ολικής ναύλωσης επαγγελματικών πλοίων αναψυχής του ν. 4256/2014 (Α΄ 92), οι οποίες συνάπτονται μεταξύ: (α) του πλοιοκτήτη ή εφοπλιστή αυτών, φυσικού ή νομικού προσώπου, συμπεριλαμβανομένων των Ναυτιλιακών Εταιρειών Πλοίων Αναψυχής (Ν.Ε.Π.Α.) του ν. 3182/2003 (Α΄ 22), (β) ναυλομεσιτών, ναυτικών πρακτόρων, τουριστικών γραφείων που συμβάλλονται στο ναυλοσύμφωνο κατά τα οριζόμενα στην περ. β΄ της παρ. 5 του άρθρου 3 του ν. 4256/2014 και την υπ΄ αρ. 3133.1/10229/2016/4.2.2016 κοινή υπουργική απόφαση (Β΄ 364) και (γ) των ναυλωτών, φυσικών ή νομικών προσώπων.

γ) Οι διατάξεις του παρόντος καταλαμβάνουν απαιτήσεις που προκύπτουν εξαιτίας ματαιώσεων δρομολογίων ή περιηγητικών πλόων ή/και απαγόρευσης διακίνησης επιβατών σε δρομολόγια ακτοπλοΐας και διεθνών ή περιηγητικών πλόων κατά το χρονικό διάστημα από τις 25 Φεβρουαρίου 2020 έως την 31η Οκτωβρίου 2020.

δ) Οι διατάξεις του παρόντος εφαρμόζονται αναγκαστικά και σε συμβάσεις, στις οποίες έχει συμφωνηθεί μεταξύ των μερών, ως εφαρμοστέο όχι μόνο ελληνικό, αλλά και αλλοδαπό δίκαιο, εφόσον τα σχετικά δικαιώματα προβλέπονται στην ενωσιακή νομοθεσία.

Για διευκρινίσεις, μπορείτε να επικοινωνείτε μαζί μας: μέσω της φόρμας επικοινωνίας στην ιστοσελίδα www.horizonlawfirm.gr, στην ηλεκτρονική διεύθυνση info@horizonlawfirm.gr, στα τηλέφωνα της εταιρίας , διότι και εμείς #μένουμεσπίτι.

The post ΚΟΡΩΝΟΪΟΣ ΚΑΙ ΤΑΞΙΔΙΑ appeared first on Horizon Law Firm | Δικηγορικό γραφείο Θεσσαλονίκη.

Η  Ευρωπαϊκή Διαταγή Πληρωμής είναι μια απλουστευμένη διαδικασία για διασυνοριακές μη αμφισβητούμενες χρηματικές αξιώσεις με εφαρμογή σε όλα τα κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης εκτός από τη Δανία. Ο Κανονισμός 1896/2006, ο οποίος εφαρμόζεται από το 2008, απλουστεύει, επιταχύνει και μειώνει τα έξοδα των εν λόγω διασυνοριακών διαφορών απλουστεύοντας τη διαδικασία είσπραξης με επιτάχυνση και μείωση των εξόδων των διασυνοριακών διαφορών. Ο κανονισμός εξασφαλίζει την ελεύθερη κυκλοφορία των ευρωπαϊκών διαταγών πληρωμής σε όλα τα κράτη μέλη, με τη θέσπιση ελάχιστων κανόνων η τήρηση των οποίων καθιστά περιττές τυχόν ενδιάμεσες διαδικασίες στο κράτος μέλος εκτέλεσης πριν από την αναγνώριση και την εκτέλεση.

Το γραφείο μας έχει ασχοληθεί με τον εν λόγω Κανονισμό και την έκδοση ευρωπαϊκών διαταγών πληρωμής και η ομάδα μας είναι στη διάθεση σας για οποιαδήποτε διευκρίνιση.

The post ΕΚΔΟΣΗ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΔΙΑΤΑΓΗΣ ΠΛΗΡΩΜΗΣ appeared first on Horizon Law Firm | Δικηγορικό γραφείο Θεσσαλονίκη.

1. Τι προβλέπεται στην περίπτωση που νοσήσει ο ίδιος ο εργαζόμενος;

Στην περίπτωση αυτή ενεργοποιούνται οι διατάξεις της εργατικής νομοθεσίας για την ασθένεια του μισθωτού, η οποία θεωρείται ανυπαίτιο κώλυμα για την παροχή εργασίας (ο εργαζόμενος εμποδίζεται να εργαστεί από σπουδαίο λόγο που δεν οφείλεται σε υπαιτιότητά του). Σπουδαίος λόγος αποχής από την εργασία μπορεί να είναι οποιοδήποτε πραγματικό περιστατικό που αναφέρεται είτε στο πρόσωπο του μισθωτού και γενικότερα στη δική του «σφαίρα», είτε σε πραγματικό γεγονός που δημιουργεί αντικειμενική αδυναμία παροχής εργασίας.

Η άδεια ασθένειας αποτελεί σπουδαίο λόγο αποχής του μισθωτού από την εργασία του κατά την έννοια των άρθρων 657 και 658 του Αστικού Κώδικα. Ο μισθωτός, μόλις διαγνωστεί ότι είναι φορέας του κορωνοϊού, ακόμα και αν δεν έχει ακόμα παρουσιάσει συμπτώματα της νόσου, οφείλει να απουσιάσει από την εργασία του και να ειδοποιήσει με οποιονδήποτε τρόπο τον εργοδότη περί ασθένειάς του, προσκομίζοντας, εντός εύλογου χρόνου, σχετική ιατρική βεβαίωση, αναφορικά με το είδος και τη διάρκεια της ασθένειάς  του. Έκτοτε δικαιούται τόσο τις παροχές σε είδος (ιατρική περίθαλψη) όσο και τις παροχές σε χρήμα (μισθό και επίδομα ασθένειας). Δεν έχει τη δυνατότητα να μην προσέλθει αυτοβούλως στην εργασία του, χωρίς δηλαδή την επιβαλλόμενη ενημέρωση, διότι θα θεωρηθεί αδικαιολογήτως  απών, με κίνδυνο την απώλεια της θέσης εργασίας του.

Ειδικότερα σε ό,τι αφορά τις παροχές σε χρήμα, οι άμεσα ασφαλισμένοι που εργάζονται, δικαιούνται επίδομα ασθενείας εφόσον βεβαιωθεί ανικανότητα για εργασία (πλέον των 3 ημερών) από τον θεράποντα γιατρό του ΠΕΔΥ ή συμβεβλημένο με τον ΕΟΠΥΥ. Μετά τις 15 μέρες απαιτείται και γνωμάτευση Πρωτοβάθμιας Υγειονομικής Επιτροπής (ΑΥΕ). Εφόσον βεβαιωθεί ανικανότητα για εργασία πλέον των 3  ημερών, για τη χορήγηση του επιδόματος ασθενείας στον άμεσα ασφαλισμένο από τον ΕΦΚΑ, θα πρέπει η προσκομιζόμενη βεβαίωση να προέρχεται από γιατρό του οργανισμού κύριας ασφάλισης, στον οποίο τυγχάνει ασφαλισμένος ο μισθωτός (ΕΦΚΑ). Σε διαφορετική περίπτωση, προκειμένου για τη χορήγηση του επιδόματος ασθένειας (ανικανότητα για εργασία πλέον των 3 ημερών), εφόσον οι βεβαιώσεις ανικανότητας  χορηγούνται από ιδιώτες γιατρούς και ιδιωτικές κλινικές, ανεξαρτήτως αριθμού, πλέον των 3 ημερών, θα παραπέμπονται στην Πρωτοβάθμια Υγειονομική Επιτροπή.

Η υποχρέωση του εργοδότη για καταβολή αποδοχών στον μισθωτό κατά τη διάρκεια της απουσίας του από την εργασία λόγω ασθένειας αναλύεται στα άρθρα 657 και 658 του Αστικού Κώδικα. Στην περίπτωση που ο εργαζόμενος έχει εργαστεί επί 10 τουλάχιστον μέρες (πραγματική εργασία) και δεν έχει συμπληρώσει έτος υπηρεσίας στον ίδιο εργοδότη, δικαιούται, λόγω ανυπαιτίου κωλύματος, δηλαδή της απουσίας του λόγω της ασθένειάς του, να λάβει τις καταβαλλόμενες αποδοχές του μισού μήνα. Στην περίπτωση που ο εργαζόμενος έχει εργαστεί επί 10 τουλάχιστον μέρες (πραγματική εργασία) και έχει συμπληρώσει έτος υπηρεσίας στον ίδιο εργοδότη, δικαιούται, λόγω ανυπαιτίου κωλύματος, δηλαδή της απουσίας του λόγω της ασθένειάς του, να λάβει τις καταβαλλόμενες αποδοχές του ενός μήνα.  Η καταβολή των ανωτέρω αποδοχών θα γίνει σε συνδυασμό με το άρθρο 5 του ΑΝ 178/1967, σύμφωνα με το οποίο ο εργοδότης για τις τρεις πρώτες μέρες του κωλύματος υποχρεούται στην καταβολή του μισού ημερομισθίου ή του αναλογούντος μισθού. Η καταβολή επιδόματος ασθένειας από τον ΕΦΚΑ αρχίζει από την τέταρτη μέρα, από τη στιγμή που ο ασφαλισμένος ανήγγειλε την ανικανότητα προς εργασία στον ΕΦΚΑ. Εάν ένας μισθωτός ασθενήσει για πρώτη φορά μέσα σε ένα εργασιακό έτος πέραν των τριών ημερών, θα επιδοτηθεί από τον ΕΦΚΑ από την τέταρτη μέρα. Ο εργοδότης θα καταβάλει, δηλαδή, το μισό ημερομίσθιο ή την αναλογία του μισθού για τις πρώτες τρεις μέρες, ενώ για τις υπόλοιπες μέρες πλέον του τριημέρου, θα καταβάλει τη διαφορά μεταξύ ολόκληρων των ημερομισθίων (τα οποία θα ελάμβανε αν εργαζόταν) και της επιδότησης ασθένειας από  τον ΕΦΚΑ. Το επίδομα ασθένειας θα καταβληθεί στον εργαζόμενο από την τέταρτη μέρα. Εάν όμως η ασθένεια του μισθωτού, λόγω του κορωνοϊού, είναι η δεύτερη εντός του έτους αυτού πέραν των τριών ημερών, θα λάβει το επίδομα ασθένειας από την πρώτη μέρα.

2. Τι ισχύει στην περίπτωση παραμονής εργαζομένων κατ’ οίκον μετά από οδηγίες του ΕΟΔΥ;

Ο εργοδότης που απασχολεί εργαζόμενους, οι οποίοι εμπίπτουν στην περιπτωσιολογία συμπτωμάτων οι ίδιοι ή τα οικεία τους πρόσωπα και σύμφωνα με τις οδηγίες του ΕΟΔΥ πρέπει να παραμείνουν κατ’ οίκον, υποχρεούται να αποδεχθεί την αποχή τους από τα εργασιακά τους καθήκοντα άμεσα από τη στιγμή που θα έρθει σε γνώση του το γεγονός, στο πλαίσιο τόσο των επιβαλλόμενων μέτρων προστασίας αφενός του ίδιου του εργαζόμενου και αφετέρου των λοιπών εργαζομένων, του εργοδότη και ασφαλώς των τρίτων στο χώρο εργασίας, για την αντιμετώπιση μετάδοσης του κορωνοϊού, όσο και της υποχρέωσής του για την προστασία του εργαζόμενου και των τρίτων για ζητήματα υγείας, σύμφωνα με την ήδη ισχύουσα νομοθεσία.

Για την εφαρμογή των παρόντων ερμηνευτικών κανόνων και για τη μεγαλύτερη προστασία απέναντι στην πανδημία του κορωνοϊού, συστήνεται η απομάκρυνση των εγκύων εργαζόμενων γυναικών, λόγω του ενδεχόμενου κινδύνου για τις ίδιες και για το κυοφορούμενο έμβρυο. Κατά το διάστημα παραμονής του εργαζόμενου στην οικία του, ο εργοδότης υποχρεούται να καταβάλλει το σύνολο των αποδοχών του εργαζόμενου, εκτός και αν η επιχείρηση έχει αναστείλει τη δραστηριότητά της στο σύνολο ή μέρος αυτής λόγω εντολής δημόσιας αρχής για την αντιμετώπιση της μετάδοσης του
κορωνοϊού.

3. Προβλέπεται απομάκρυνση από την εργασία εργαζομένων που ανήκουν σε ευπαθείς ομάδες;

Για τους εργαζόμενους που ανήκουν σε ευπαθείς ομάδες, όπως αυτές εξειδικεύονται κάθε φορά από τις οδηγίες του ΕΟΔΥ, των οποίων η κατάσταση υγείας ενδέχεται να τεθεί σε κίνδυνο λόγω της πανδημίας του κορωνοϊού, εφαρμόζονται αναλογικά τα προβλεπόμενα για τους εργαζόμενους σε κατ’ οίκον παραμονή για προληπτικούς λόγους, όπως αναφέρθηκαν στη σχετική παράγραφο (Εγκύκλιος υπουργείου Εργασίας οικ.12339/12-3-2020).

4. Μπορεί ο εργαζόμενος να «τεθεί υπό περιορισμό» από τον εργοδότη του ακόμα και αν δεν είναι φορέας του ιού;

Σύμφωνα με τον ν. 3850/2010, ο εργοδότης υποχρεούται να λαμβάνει συλλογικά μέτρα προστασίας των εργαζομένων, με προτεραιότητα στη λήψη μέτρων ομαδικής προστασίας, ενώ οφείλει να λαμβάνει μέτρα και να δίνει οδηγίες στους εργαζόμενους, ώστε να μπορούν σε περίπτωση σοβαρού, άμεσου και αναπόφευκτου κινδύνου, να διακόπτουν την εργασία ή/και να εγκαταλείπουν αμέσως το χώρο εργασίας. Σε κάθε περίπτωση, τα μέτρα για την ασφάλεια, την υγεία και την υγιεινή κατά την εργασία σε καμία περίπτωση δεν συνεπάγονται την οικονομική επιβάρυνση των εργαζομένων. Στο νόμο αυτό υπάρχει σαφής πρόβλεψη ότι ο εργαζόμενος, ο οποίος σε περίπτωση σοβαρού, άμεσου και αναπόφευκτου κινδύνου απομακρύνεται από τη θέση εργασίας του, δεν επιτρέπεται να υποστεί καμία δυσμενή επίπτωση.

Το συμπέρασμα είναι ότι, σε περίπτωση υπαρκτού και αποδεδειγμένου κινδύνου για την υγεία και την ασφάλεια του λοιπού προσωπικού της επιχείρησης, όπως π.χ. συμβαίνει αν ο εργαζόμενος επέστρεψε από χώρα υψηλού κινδύνου (σύμφωνα με την κατηγοριοποίηση του ΕΟΔΥ) ή παρουσιάζει ήπια συμπτώματα, ακόμα και αν δεν οφείλονται (μέχρι να διαπιστωθεί με τις ανάλογες ιατρικές εξετάσεις) στην προσβολή του με τον COVID-19, ο εργοδότης δικαιούται να απομακρύνει προσωρινά τον εργαζόμενο, για τον απολύτως εύλογο χρόνο (που φαίνεται ότι δεν μπορεί να είναι πάνω από 14 μέρες – χρόνος επώασης του ιού). Δεν θα πρέπει να γίνουν δεκτές όμως οιεσδήποτε καταχρηστικές πρακτικές σε βάρος εργαζομένων, χωρίς εύλογη αιτία. Οποιαδήποτε προληπτική απομάκρυνση του εργαζόμενου χωρίς εύλογη αιτία, ιδίως αυτή που έχει άλλα κίνητρα (προσωπικά) και όχι την προστασία της υγείας των λοιπών, πρέπει να καταγγέλλεται άμεσα.

Στην περίπτωση αυτή, ο μισθωτός που για το μέγιστο χρονικό διάστημα των 14 ημερών δεν παρέχει τις υπηρεσίες του κατόπιν εντολής του εργοδότη έχει πλήρη αξίωση στο μισθό του (αλλά και στις ασφαλιστικές εισφορές), σύμφωνα με το άρθρο 656 ΑΚ.

5. Τι μπορεί να κάνει ο εργαζόμενος αν ο εργοδότης δεν λαμβάνει τα αναγκαία προληπτικά μέτρα προστασίας της υγείας του προσωπικού;

Καταρχάς, έχει δικαίωμα (και υποχρέωση) να καταγγείλει τη συμπεριφορά του εργοδότη, δηλαδή την παράβαση των κανόνων του Ν. 3850/2010, στην αρμόδια Επιθεώρηση Εργασίας, προκειμένου αυτή να υποχρεώσει (και με την απειλή προστίμου) τον εργοδότη να προβεί στα αναγκαία μέτρα.

Έχει επίσης και το δικαίωμα επίσχεσης της εργασίας του: Αυτό ασκείται από τον ίδιο όχι μόνο όταν ο εργοδότης καθυστερεί την καταβολή των οφειλόμενων αποδοχών του, αλλά και όταν δεν εκπληρώνει  τις νόμιμες ή συμβατικές του υποχρεώσεις στα μέτρα υγιεινής και ασφάλειας ή με τη συμπεριφορά του ο εργοδότης προσβάλλει την προσωπικότητα του εργαζόμενου. Ασκώντας το δικαίωμα της επίσχεσης εργασίας, ο μισθωτός δικαιούται να δηλώσει στον εργοδότη ότι διακόπτει την απασχόλησή του μέχρι να συμμορφωθεί ο εργοδότης με τις νόμιμες υποχρεώσεις του (οι οποίες συνίστανται στη, με κάθε τρόπο, προστασία της υγείας των εργαζομένων του και τη λήψη κάθε αναγκαίου μέτρου προς την κατεύθυνση αυτή) και να απέχει από τα καθήκοντα της εργασίας του.

6. Μπορεί ο εργοδότης να υποχρεώσει τον εργαζόμενο να πάρει την κανονική του άδεια ή να πάρει άδεια άνευ αποδοχών (είτε ως μέτρο πρόληψης είτε ως αντιμετώπιση της μείωσης της επιχειρηματικής δραστηριότητας);

Η χρονική περίοδος χορηγήσεως της άδειας αναψυχής των μισθωτών κανονίζεται μεταξύ εργοδότη και μισθωτού, ενώ ο εργοδότης υποχρεούται στη χορήγηση αδείας εντός διμήνου από τη διατύπωση της σχετικής αίτησης του μισθωτού. Επίσης, σύμφωνα με τις διατάξεις του Ν.4093/2012, μπορεί να κατατμηθεί η κανονική άδεια πολλές φορές κατόπιν αίτησης του μισθωτού. Δεν μπορεί να θεωρηθεί ως κανονική άδεια η για οποιονδήποτε λόγο υποχρεωτική χορήγηση μιας ή περισσότερων ημερών αναπαύσεως από τον εργοδότη στον μισθωτό, μετά από απόφαση του εργοδότη, δηλαδή ο εργοδότης δεν μπορεί να «εξαναγκάσει» τον μισθωτό να πάρει την κανονική του άδεια. Αν αρνηθεί να τον απασχολεί, ο μισθωτός θα λάβει τις αποδοχές του βάσει των διατάξεων περί υπερημερίας του εργοδότη. Οι ανωτέρω ημέρες αναπαύσεως δεν μπορεί να συμψηφιστούν με τις ημέρες αδείας του μισθωτού, η χορήγησή τους δηλαδή δεν έχει ως συνέπεια τη μείωση των ημερών αδείας αυτού. Ο εργοδότης δεν έχει επίσης το δικαίωμα να μην απασχολεί τον μισθωτό για όλο το προβλεπόμενο από το νόμο χρονικό όριο εργασίας, με αιτιολογία την κάμψη της οικονομικής δραστηριότητας της επιχείρησης και έτσι ο εργαζόμενος δικαιούται να αξιώσει την καταβολή ολόκληρου του μισθού του.

Η άδεια άνευ αποδοχών δεν μπορεί να δοθεί υποχρεωτικά και μονομερώς, αλλά απαιτεί συμφωνία των μερών, ενώ κατά τη διάρκειά της η σύμβαση εργασίας δεν λύεται αλλά απλώς αναστέλλεται. Αυτό σημαίνει ότι ο εργαζόμενος μπορεί κατά το χρονικό διάστημα της άδειας άνευ αποδοχών να εργαστεί και σε άλλο εργοδότη, ενώ ο αρχικός εργοδότης δεν υποχρεούται σε καταβολή μισθών και ασφαλιστικών εισφορών.           

Ωστόσο, ο χρόνος της άδειας αυτής θεωρείται ως χρόνος υπηρεσίας και έτσι υπολογίζεται ως προς τη θεμελίωση δικαιωμάτων, τα οποία σχετίζονται με την προϋπηρεσία.

7. Ποιες είναι οι άδειες που δικαιούται ένας εργαζόμενος για την αντιμετώπιση της παρούσας συγκυρίας (πλην της κανονικής και αναρρωτικής);

α. Άδεια για φροντίδα ασθενών μελών της οικογένειας

Στην περίπτωση ασθένειας εξαρτώμενων παιδιών ή άλλων μελών της οικογένειας χορηγείται άδεια με τις ακόλουθες προϋποθέσεις: α) Ο εργαζόμενος γονέας θα πρέπει να απασχολείται με σχέση εξαρτημένης εργασίας ιδιωτικού δικαίου σε επιχείρηση ή εκμετάλλευση, ανεξάρτητα αν έχει συμπληρώσει υπηρεσία 1 έτους στον ίδιο εργοδότη και β) Ύπαρξη ασθενείας εξαρτωμένων από αυτόν μελών της οικογενείας του. Εξαρτώμενα πρόσωπα (άρθρο 2, Ν. 1483/1984) είναι: Παιδιά μέχρι 16 ετών – φυσικά ή υιοθετημένα – και άνω των 16 εφόσον πάσχουν από βαριά ασθένεια ή αναπηρία, σύζυγος που δεν μπορεί να αυτοεξυπηρετηθεί, γονείς ή ανύπαντρα αδέλφια που δεν μπορούν να αυτοεξυπηρετηθούν. Η άδεια αυτή είναι χωρίς αποδοχές, μπορεί να χορηγηθεί εφάπαξ ή και τμηματικά και η διάρκειά της δεν μπορεί να ξεπεράσει τις 6 εργάσιμες ημέρες κάθε ημερολογιακό έτος, εάν ο δικαιούχος προστατεύει ένα παιδί, με δυνατότητα αύξησής της σε 8 εργάσιμες ημέρες εάν ο δικαιούχος προστατεύει δύο παιδιά και σε 14 εργάσιμες ημέρες αν προστατεύει τρία (3) παιδιά και πάνω (ΕΓΣΣΕ 2008-2009 άρθρο 5).

β. Γονική άδεια

Σύμφωνα με το άρθρο 50 του Ν.4075/2012 ο εργαζόμενος γονέας έχει δικαίωμα γονικής άδειας για την ανατροφή του παιδιού είτε το τελευταίο έχει αποκτηθεί με φυσικό τρόπο είτε με τη διαδικασία της υιοθεσίας, μέχρις ότου το τέκνο συμπληρώσει την ηλικία των 6 ετών. Η γονική άδεια είναι άνευ αποδοχών, έχει διάρκεια 4 μηνών, αποτελεί ατομικό δικαίωμα κάθε γονέα και χορηγείται εφάπαξ ή τμηματικά. Γονικές άδειες γονέων παιδιών με αναπηρία ή αιφνίδια ασθένεια χορηγούνται με απόλυτη σειρά προτεραιότητας. Σε περίπτωση θανάτου γονέα, ολικής αφαίρεσης της γονικής μέριμνας ή μη αναγνώρισης τέκνου, η γονική άδεια ανατροφής χορηγείται στο διπλάσιο στον άλλο γονέα. Σε περίπτωση διάστασης ή διαζυγίου το δικαίωμα είναι αυτοτελές για κάθε γονέα.

 γ. Άδεια φροντίδας τέκνου σε μονογονεϊκή οικογένεια

Ο γονέας που είναι άγαμος ή έχει χηρέψει έχει δικαίωμα να ζητήσει τη χορήγηση άδειας με αποδοχές 6 ημερών κάθε έτος ή 8 αν έχει 2 ή περισσότερα τέκνα πέρα από οποιαδήποτε άλλη άδεια που δικαιούται από άλλες διατάξεις. Η άδεια αυτή λόγω αυξημένων αναγκών φροντίδας παιδιών, ηλικίας μέχρι και 12 ετών συμπληρωμένων, χορηγείται εφάπαξ ή τμηματικά μετά από συνεννόηση με τον εργοδότη και δεν πρέπει να συμπίπτει χρονικά με την αρχή ή το τέλος της ετήσιας κανονικής άδειας.

8. Τι ισχύει με την άδεια ειδικού σκοπού για τους εργαζόμενους;

Με την ΠΝΠ στις 11-3-2020, θεσπίζεται η δυνατότητα των εργαζομένων οι οποίοι έχουν τέκνα που είναι εγγεγραμμένα σε διάφορες εκπαιδευτικές βαθμίδες να ζητούν άδεια για τη φροντίδα των τέκνων, κατά το διάστημα αναστολής λειτουργίας των εκπαιδευτικών βαθμίδων. Η άδεια αυτή είναι ειδική, δεν είναι η κανονική (με τις πιο κάτω διακρίσεις) και δεν συμψηφίζεται με άλλη άδεια. Είναι υποχρεωτική για τον εργοδότη. Σύμφωνα με τη διατύπωση της ΠΝΠ, η άδεια αυτή αποτελεί δικαίωμα των εργαζομένων, για όσο διάστημα παραμένουν κλειστές οι σχολικές μονάδες. Ο εργοδότης δεν μπορεί να αρνηθεί τη χορήγησή της.

Αφορά εργαζόμενους γονείς παιδιών που είναι εγγεγραμμένα σε βρεφικούς, βρεφονηπιακούς και παιδικούς σταθμούς, ή σε σχολικές μονάδες υποχρεωτικής Εκπαίδευσης (δηλ. παιδιά που φοιτούν έως και τη Γ’ Γυμνασίου), ή που φοιτούν σε ειδικά σχολεία ή σχολικές μονάδες Ειδικής Αγωγής και Εκπαίδευσης,    ανεξαρτήτως ορίου ηλικίας των παιδιών. Αφορά επίσης εργαζόμενους γονείς ατόμων με αναπηρία, τα οποία, ανεξαρτήτως της ηλικίας τους, είναι ωφελούμενοι σε δομές παροχής υπηρεσιών ανοικτής φροντίδας για άτομα με αναπηρία.

Η άδεια μπορεί να ληφθεί εφόσον ένας τουλάχιστον γονέας εργάζεται στον ιδιωτικό τομέα ως μισθωτός, ακόμα και εάν ο άλλος γονέας είναι ελεύθερος επαγγελματίας. Σε περίπτωση κατά την οποία και οι δύο γονείς είναι μισθωτοί, στον ίδιο ή σε διαφορετικούς εργοδότες, με κοινή τους υπεύθυνη δήλωση προς τον εργοδότη ή τους εργοδότες τους, γνωστοποιούν ποιος από τους δύο θα κάνει χρήση της ανωτέρω άδειας ή, σε περίπτωση που μοιραστούν την άδεια, τα αντίστοιχα χρονικά διαστήματα χρήσης της από καθέναν από αυτούς. Σε περίπτωση που ο ένας γονέας είναι εργαζόμενος στον ιδιωτικό τομέα ενώ ο άλλος στο Δημόσιο, απαιτείται η προσκόμιση στον εργοδότη της υπεύθυνης δήλωσης του εργαζόμενου γονέα στο Δημόσιο ότι δεν έχει κάνει χρήση της άδειας ειδικού σκοπού, προκειμένου ο μισθωτός του ιδιωτικού τομέα να μπορεί να κάνει χρήση της άδειας αυτής.

Σε περίπτωση που εργάζεται μόνο ένας εκ των δύο γονέων, τότε αυτός δεν μπορεί να κάνει χρήση της άδειας ειδικού σκοπού, εκτός και αν ο γονέας που δεν εργάζεται νοσηλεύεται για οποιονδήποτε λόγο ή νοσεί από τον κορωνοϊό ή είναι άτομο με αναπηρία (ΑμεΑ) και λαμβάνει επίδομα από τον ΟΠΕΚΑ. Σε περίπτωση διαζυγίου ή διάστασης γονέων, την άδεια ειδικού σκοπού λαμβάνει ο γονέας ο οποίος έχει την επιμέλεια του παιδιού ή τη γονική μέριμνα, εκτός και αν μεταξύ τους συμφωνήσουν διαφορετικά, σύμφωνα με κοινή τους υπεύθυνη δήλωση.

Σε ό,τι αφορά τη διάρκεια της άδειας, ο εργαζόμενος έχει δικαίωμα να πάρει άδεια ειδικού σκοπού (για το διάστημα 11-3-2020 έως 10-4-2020) τουλάχιστον τριών ημερών, υπό την προϋπόθεση ότι θα κάνει χρήση μιας ημέρας από την κανονική του άδεια για κάθε τρεις ημέρες της άδειας ειδικού σκοπού, στο πλαίσιο της τριμερούς συμμετοχής στο έκτακτο και προσωρινό αυτό μέτρο. Δηλαδή δεν μπορεί να ζητηθεί μόνο η τριήμερη άδεια χωρίς και μία τέταρτη μέρα (η οποία αφαιρείται από την κανονική άδεια). Αν δεν υπάρχει καθόλου υπόλοιπο αδείας τότε ο  εργαζόμενος δεν δικαιούται την άδεια ειδικού σκοπού.

Γενικά, μπορούμε να υπολογίσουμε πόση άδεια ειδικού σκοπού δικαιούμαστε ως εξής: Για κάθε μία μέρα κανονικής αδείας που έχουμε υπόλοιπο, δικαιούμαστε τρεις μέρες άδειας ειδικού σκοπού. Σύμφωνα με την ΠΝΠ, οι τρεις μέρες της άδειας ειδικού σκοπού (η τέταρτη μέρα, ως κανονική άδεια, πληρώνεται ούτως ή άλλως από τον εργοδότη, με βάση τις καταβαλλόμενες αποδοχές), καλύπτονται κατά τα 2/3 από τον εργοδότη και κατά το 1/3 από το κράτος.

Η περίοδος της άδειας ειδικού σκοπού είναι χρόνος εργασίας, αμείβεται και ασφαλίζεται ως χρόνος εργασίας και λαμβάνεται υπόψη για τη θεμελίωση κάθε δικαιώματος των εργαζομένων που προκύπτει λόγω της σχέσης εργασίας τους.

9. Τι γίνεται σε περίπτωση που η επιχείρηση του εργοδότη αναστείλει προσωρινά τη λειτουργία της κατόπιν κρατικής απόφασης;

Στις περιπτώσεις που έχει απαγορευτεί προσωρινά με κρατική εντολή η λειτουργία επιχειρηματικών μονάδων, αναστέλλεται πλήρως η εργασιακή  σχέση, με βάση τον κανόνα του άρθρου 380 Α.Κ.

Έτσι, ούτε ο εργαζόμενος υποχρεούται να παράσχει εργασία αλλά ούτε και ο εργοδότης να καταβάλει το μισθό για το χρονικό διάστημα της απαγόρευσης. Σύμφωνα με τα έκτακτα μέτρα που ανακοινώθηκαν από την κυβέρνηση, προβλέπεται «”αποζημίωση ειδικού σκοπού” ύψους 800 ευρώ, για διάστημα κάλυψης από 15 Μαρτίου έως 30 Απριλίου, ως έκτακτη οικονομική ενίσχυση για όλους τους εργαζόμενους επιχειρήσεων που ανεστάλη η λειτουργία τους βάσει ΚΑΔ, η οποία θα καταβληθεί το πρώτο 10ήμερο του Απριλίου». Προβλέπεται επίσης «πλήρης ασφαλιστική κάλυψη των παραπάνω εργαζομένων για όλο το διάστημα αναστολής λειτουργίας των επιχειρήσεων, υπολογιζόμενη στον ονομαστικό τους μισθό».

Σύμφωνα με όσα προβλέπονται σχετικά με την ΠΝΠ από τις 14/3/2020, «οι επιχειρήσεις – εργοδότες στους οποίους επιβάλλεται ή έχει επιβληθεί το μέτρο της προσωρινής απαγόρευσης λειτουργίας, κατόπιν εντολής δημόσιας αρχής, υποχρεούνται να υποβάλουν υπεύθυνη δήλωση στο Πληροφοριακό Σύστημα (ΠΣ) ΕΡΓΑΝΗ του υπουργείου Εργασίας και Κοινωνικών Υποθέσεων, με την οποία δηλώνουν ότι η επιχείρησή τους τελεί υπό το καθεστώς προσωρινής απαγόρευσης λειτουργίας.

Τα στοιχεία των εργαζομένων των επιχειρήσεων αυτών αντλούνται αυτόματα από το Πληροφοριακό Σύστημα (ΠΣ) ΕΡΓΑΝΗ. Αντίστοιχα, «οι εργαζόμενοι, οι οποίοι εργάζονται με σχέση εξαρτημένης εργασίας» στις εν λόγω επιχειρήσεις, «υποβάλλουν ατομικά υπεύθυνη δήλωση σε ηλεκτρονική πλατφόρμα, που τηρείται για τον σκοπό αυτό στο υπουργείο Εργασίας και Κοινωνικών Υποθέσεων. Οι εργαζόμενοι δηλώνουν τα προσωπικά τους στοιχεία, τα στοιχεία του προσωπικού τους τραπεζικού λογαριασμού (ΙΒΑΝ), καθώς και τα στοιχεία της επιχείρησης στην οποία εργάζονται, προκειμένου να συμπεριληφθούν στον ειδικό μηχανισμό στήριξης».  Η ΠΝΠ αναφέρει ακόμα ότι «από τον ανωτέρω ειδικό μηχανισμό στήριξης εξαιρούνται: α) Όσοι εργάζονται εξ αποστάσεως, β) όσοι διατελούν σε πάσης φύσεως νόμιμη άδεια, γ) όσοι εργάζονται ως προσωπικό ασφαλείας και δ) οι εργαζόμενοι, των οποίων η σχέση εξαρτημένης εργασίας δεν αναστέλλεται λόγω της απαγόρευσης λειτουργίας των επιχειρήσεων».

Για διευκρινίσεις, μπορείτε να επικοινωνείτε μαζί μας: μέσω της φόρμας επικοινωνίας στην ιστοσελίδα www.horizonlawfirm.gr, στην ηλεκτρονική διεύθυνση info@horizonlawfirm.gr, στα τηλέφωνα της εταιρίας , διότι και εμείς #μένουμεσπίτι.

The post ΚΟΡΩΝΟΪΟΣ ΚΑΙ ΑΔΕΙΕΣ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ appeared first on Horizon Law Firm | Δικηγορικό γραφείο Θεσσαλονίκη.

Βάσει των νέων αυτών ρυθμίσεων πρέπει να τονιστούν τα εξής:

Α. Ο μισθωτής επαγγελματικής μίσθωσης προς εγκατάσταση επιχείρησης, για την οποία έχουν ληφθεί ειδικά και έκτακτα μέτρα περί αναστολής ή προσωρινής απαγόρευσης λειτουργίας για προληπτικούς ή κατασταλτικούς λόγους που σχετίζονται με τον κορωνοϊό COVID-19, απαλλάσσεται από την υποχρέωση καταβολής του 40% του συνολικού μισθώματος για τους μήνες Μάρτιο και Απρίλιο 2020, κατά παρέκκλιση των κείμενων διατάξεων περί μισθώσεων. Τέλος χαρτοσήμου και ΦΠΑ κατά περίπτωση υπολογίζονται εκ νέου και επιβάλλονται επί του μισθώματος που προκύπτει από την ανωτέρω μερική καταβολή. Η μερική μη καταβολή του μισθώματος του πρώτου εδαφίου δεν γεννά δικαίωμα καταγγελίας της σύμβασης εις βάρος του μισθωτή ούτε οποιαδήποτε άλλη αστική αξίωση. Τα οριζόμενα στα προηγούμενα εδάφια ισχύουν και για την περίπτωση μισθωτών στους οποίους έχει παραχωρηθεί έναντι μισθώματος η χρήση πράγματος, κινητού ή ακινήτου, ή και των δύο μαζί, που προορίζεται αποκλειστικά για επαγγελματική χρήση, στο πλαίσιο χρηματοδοτικής μίσθωσης, και αφορά σε επιχειρήσεις για τις οποίες έχουν ληφθεί ειδικά και έκτακτα μέτρα περί αναστολής ή προσωρινής απαγόρευσης λειτουργίας για προληπτικούς ή κατασταλτικούς λόγους που σχετίζονται με τον κορωνοϊό COVID-19.

Β. Τα ίδια ισχύουν και για τις συμβάσεις μίσθωσης κύριας κατοικίας, στις οποίες μισθωτής είναι εργαζόμενος σε επιχείρηση, του οποίου έχει ανασταλεί προσωρινά η σύμβαση εργασίας λόγω των μέτρων αποφυγής της διασποράς του κορωνοϊού COVID-19. Για την εφαρμογή του προηγούμενου εδαφίου απαιτείται ο εργαζόμενος να συνδεόταν με σχέση εργασίας με την επιχείρηση κατά τον χρόνο έναρξης εφαρμογής των ειδικών και έκτακτων μέτρων περί αναστολής ή προσωρινής απαγόρευσης λειτουργίας για προληπτικούς ή κατασταλτικούς λόγους που σχετίζονται με τον κορωνοϊό COVID-19.

Συνεπώς, πρέπει να γίνει σαφές ότι με το ανωτέρω μέτρο δεν θεσπίζεται κανενός είδους γενικευμένη μείωση των μισθωμάτων σε όλες τις μισθώσεις. Το μέτρο είναι ειδικό ως προς τους δικαιουμένους και ως προς το δίμηνο χρόνο ισχύος του, καθόσον αφορά αποκλειστικά τα ενοίκια των επαγγελματικών εγκαταστάσεων (καταστημάτων και γραφείων) των επιχειρήσεων που διακόπτουν υποχρεωτικά τη λειτουργία τους με δική τους επιχειρηματική απόφαση, και τα ενοίκια της κύριας κατοικίας των εργαζομένων στις συγκεκριμένες αυτές επιχειρήσεις, των οποίων εργαζομένων έχει ρητά ανασταλεί η σύμβαση εργασίας τους λόγω των ανωτέρω μέτρων και εξ αυτού του λόγου δεν μισθοδοτούνται. Το μέτρο αυτό δεν αφορά  επίσης μισθώματα δευτερεύουσας κατοικίας, εξοχικής, προσωρινής διαμονής και μισθώσεων για κάθε άλλο είδος χρήσης πλην της κύριας κατοικίας εργαζόμενου του οποίου η σύμβαση εργασίας έχει ανασταλεί λόγω της αναγκαστικής διακοπής της λειτουργίας της επιχειρήσεως στην οποία εργάζεται.

Γ. Με νεότερο νομοθέτημα, προβλέπεται η επέκταση της ρύθμισης της μερικής απαλλαγής από την υποχρέωση καταβολής μισθώματος, κατά 40%, για τις περιπτώσεις επαγγελματικών μισθώσεων και στην περίπτωση των επιχειρήσεων, οι οποίες έχουν πληγεί δραστικά από την επιδημία του κορωνοϊού COVID-19, δυνάμει των σχετικών αποφάσεων. Η ρύθμιση καταλαμβάνει και την περίπτωση μισθωτών στους οποίους έχει παραχωρηθεί έναντι μισθώματος η χρήση πράγματος, κινητού ή ακινήτου, ή και των δύο μαζί, που προορίζεται αποκλειστικά μια επαγγελματική χρήση, στο πλαίσιο χρηματοδοτικής μίσθωσης, καθώς και τις περιπτώσεις μισθώσεων κύριας κατοικίας των εργαζομένων των ως άνω επιχειρήσεων, για τους οποίους, λόγω των έκτακτων και ειδικών μέτρων που έχουν ληφθεί, έχει ανασταλεί η σύμβαση εργασίας.

Με τη διάταξη αυτή λοιπόν, επεκτείνεται η προστασία και στους εργαζόμενους που πλήττονται λόγω της αναστολής των συμβάσεων εργασίας τους, ώστε να δικαιούνται μερική καταβολή μισθώματος στη σύμβαση μίσθωσης κύριας κατοικίας, όχι μόνο οι απασχολούμενοι σε επιχείρηση της οποίας ανεστάλη ή απαγορεύθηκε η λειτουργία με κρατική εντολή, αλλά και οι εργαζόμενοι, των οποίων ανεστάλη η σύμβαση εργασίας, λόγω του γεγονότος ότι η επιχείρηση στην οποία απασχολούνται έχει πληγεί. Επίσης, η επέκταση αφορά και τις επαγγελματικές μισθώσεις των επιστημόνων-ελευθέρων επαγγελματιών.

Κατόπιν αυτών η ΠΟΜΙΔΑ ενημερώνει τα μέλη της και κάθε ενδιαφερόμενο εκμισθωτή για τα εξής:

1.Οι σημερινές πρωτόγνωρες περιστάσεις είναι δύσκολες για όλους, και για τους ιδιοκτήτες, και για τους ενοικιαστές. Η πρώτη σύστασή μας προς όλους είναι η συνεννόηση μεταξύ τους και η διατήρηση της μισθωτικής τους σχέσης και μετά τη δύσκολη αυτή περίοδο. Γι΄αυτό και προς αποφυγή αντεγκλήσεων και αμφισβητήσεων περί του δικαιώματος της μείωσης επισημαίνουμε τα εξής:

2.Κάθε επαγγελματίας που ζητά μείωση κατά 40% σε επαγγελματικό του μίσθωμα οφείλει να παρουσιάσει στον εκμισθωτή αντίγραφο της σχετικής «Υπεύθυνης Δήλωσης Επιχειρήσεων-Εργοδοτών» που υπέβαλε στην «ΕΡΓΑΝΗ» βάσει της ΚΥΑ 13031/Δ1.4551, με εκτυπωμένα τα στοιχεία του εκμισθωτή και της διεύθυνσης του μισθωμένου επαγγελματικού ακινήτου.

3.Κάθε εργαζόμενος που ζητά μείωση κατά 40% στο μίσθωμα της κύριας κατοικίας του οφείλει να παρουσιάσει στον εκμισθωτή αντίγραφο της σχετικής «Υπεύθυνης Δήλωσης Εργαζομένου» που υπέβαλε στην «ΕΡΓΑΝΗ» με εκτυπωμένα τα στοιχεία του εκμισθωτή και της διεύθυνσης της μισθωμένης κατοικίας του, δηλώνοντας υπεύθυνα ότι αυτός είναι ο μισθωτής της κατοικίας.

4.Στην περίπτωση επιχειρήσεων που έκλεισαν από το Μάρτιο με εντολή κρατικής αρχής και έχει ήδη καταβληθεί το μίσθωμα του Μαρτίου, το υπερβάλλον συμψηφίζεται με το μίσθωμα του Απριλίου, οπότε ο εκμισθωτής θα λάβει μόνον το 20% του μισθώματος. Το αντίστοιχο ισχύει και στην περίπτωση Απριλίου.

5.Δικαιούχος μείωσης είναι ο εργαζόμενος που τέθηκε σε αναστολή, όταν είναι ο ίδιος δηλωμένος ως μισθωτής της κατοικίας στο μισθωτήριο και στην εφαρμογή Μισθώσεων του TAXISNET. Σε περίπτωση συμμισθωτών που μόνον ο ένας εξ αυτών δικαιούται τη μείωση, αυτή υπολογίζεται στο δικό του μερίδιο του ενοικίου, και όχι στο σύνολο. Το ίδιο κατά τη γνώμη μας θα πρέπει να ισχύσει και όταν ο τεθείς σε αναστολή εργασίας είναι ο/η σύνοικος σύζυγος του μισθωτή. Επί συμφωνημένης μεικτής χρήσης (κύριας κατοικίας με δικαίωμα και επαγγελματικής έδρας), η μείωση επιμερίζεται αναλογικά στο εμβαδόν που αντιστοιχεί στην επαγγελματική χρήση (συνήθως αυτό αντιστοιχεί περίπου στο 25% του ενοικίου).

Για διευκρινίσεις, μπορείτε να επικοινωνείτε μαζί μας: μέσω της φόρμας επικοινωνίας στην ιστοσελίδα www.horizonlawfirm.gr, στην ηλεκτρονική διεύθυνση info@horizonlawfirm.gr, στα τηλέφωνα της εταιρίας , διότι και εμείς #μένουμεσπίτι.

The post ΚΟΡΩΝΟΪΟΣ ΚΑΙ ΜΙΣΘΩΣΕΙΣ appeared first on Horizon Law Firm | Δικηγορικό γραφείο Θεσσαλονίκη.

Η Επιδημία του Κορωνοϊού συνιστά λόγο αναστολής των συμβατικών υποχρεώσεων;

Το κυρίαρχο σύνθημα των ημερών είναι το #ΜΕΝΟΥΜΕΜΕΣΑ.

Μπορεί όμως να υπάρξει και ένα άλλο – νομικό “σύνθημα” ενόψει της πανδημίας, που να συνίσταται σε ένα #ΔΕΝΕΚΠΛΗΡΩΝΟΥΜΕ?

Για να απαντηθεί το ερώτημα αυτό, πρέπει εν συντομία να αναλυθεί το σύστημα της ανώμαλης εξέλιξης μιας σύμβασης. Αφετηρία της ανάλυσης συνιστά το παρεξηγημένο άρθρο 336 ΑΚ, κατά το οποίο ο οφειλέτης απαλλάσσεται από κάθε υποχρέωση εξαιτίας αδυναμίας να εκπληρώσει την παροχή, αν αποδείξει ότι η αδυναμία οφείλεται σε γεγονός για το οποίο δεν έχει ευθύνη. Οφείλει όμως αμέσως, μόλις μάθει την αδυναμία για εκπλήρωση, να ειδοποιήσει το δανειστή.

Σύμφωνα λοιπόν με τη θεμελιώδη αυτή αρχή του ενοχικού δικαίου, η ενδοσυμβατική ευθύνη συνιστά ΝΟΘΟ ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΙΚΗ ΕΥΘΥΝΗ και ο οφειλέτης έχει το βάρος (επίκλησης και) απόδειξης ότι ο λόγος για τον οποίο δεν εκπληρώνει την υποχρέωσή του, κείται πέρα από γεγονός για το οποίο έχει ευθύνη. Σε τέτοια περίπτωση, κατά το άρθρο 380 ΑΚ, και ο δανειστής απαλλάσσεται από τη δική του παροχή, την «αντιπαροχή».

Πότε όμως έχει ευθύνη ένα συμβαλλόμενο μέρος; Κατά το άρθρο 330 ΑΚ, ο οφειλέτης ενέχεται, αν δεν ορίστηκε κάτι άλλο, για κάθε αθέτηση της υποχρέωσής του από δόλο ή αμέλεια, δική του ή των νόμιμων αντιπροσώπων του. Αμέλεια υπάρχει όταν δεν καταβάλλεται η επιμέλεια που απαιτείται στις συναλλαγές.

Βρισκόμαστε λοιπόν ενώπιον του ερωτήματος. Τα γεγονότα που συνδέονται με τον Κορωνοϊό βρίσκονται “πέρα” από την επιβαλλόμενη στις συναλλαγές επιμέλεια του οφειλέτη;

Πριν απαντηθεί το ερώτημα αυτό, πρέπει να τονιστεί ότι ουδόλως τυγχάνει εφαρμογή το άρθρο 388 ΑΚ περί δικαιοπρακτικού θεμελίου σε τέτοιες περιπτώσεις. Και τούτο διότι το άρθρο αυτό ορίζει ότι δικαιοπρακτικό θεμέλιο αποτελούν περιστατικά στα οποία τα μέρη στήριξαν τη σύναψη αμφοτεροβαρούς σύμβασης, π.χ. τιμή πρώτων υλών, καύσιμα κτλ. Αν αυτά μεταβλήθηκαν ύστερα, από λόγους που ήταν έκτακτοι και δεν μπορούσαν να προβλεφθούν, και από τη μεταβολή αυτή η παροχή του οφειλέτη, ενόψει και της αντιπαροχής, έγινε υπέρμετρα επαχθής, το δικαστήριο κατόπιν άσκησης σχετικού (διαπλαστικού) δικαιώματος του οφειλέτη να αναπροσαρμόσει ή να λύση τη σύμβαση. Προκύπτει λοιπόν ότι η έννοια του δικαιοπρακτικού θεμελίου – όχι ταυτόσημη με την frustration του αγγλοσαξονικού δικαίου – δεν τυγχάνει εφαρμογής, καθότι ένα περιστατικό μιας επιδημίας, όπως του CoVid 19, δεν αποτέλεσε θεμέλιο μιας σύμβασης. Εκτός αν η σύμβαση συνδέεται με τον Κορωνοϊό: π.χ. προμήθεια μασκών εξαιρετικά μεγάλου αριθμού όταν όμως ακολουθεί ή όλως ξαφνική αλλά ευκταία πλήρης εξάλειψη της πανδημίας! Τότε ναι, ο αγοραστής μπορεί να επικαλεστεί το άρθρο 388 ΑΚ.

Επί του βασικού, όμως, ερωτήματος, Ποια είναι τα δεδομένα τα οποία πρέπει να αξιολογηθούν; Δύο, κατά τη γνώμη μου. Τόσο ότι υπάρχει «διάχυτη» η απειλή της μετάδοσης της ασθένειας κάτι που ενδεχομένως να συνέχεται με τη λεγόμενη «ηθική αδυναμία παροχής», όσο και το ότι η Πολιτεία, με διαδοχικές της κρατικές πράξεις και ασκώντας την μονομερή της εξουσία επιβάλλει διακοπή λειτουργίας κάποιων επιχειρήσεων και υπηρεσιών. Π.χ., αναστέλλεται η λειτουργία καταστημάτων υγειονομικού ενδιαφέροντος, εμπορικών κέντρων κτλ, λοιπών χώρων συνάθροισης κοινού.

Ακόμη και αν δεν υπήρχαν οι κρατικές πράξεις για την αναστολή λειτουργίας κάποιων επιχειρήσεων, εκ των πραγμάτων κάποιες θα είχαν αναγκαστεί να κλείσουν. π.χ., ποιος θα πήγαινε να δει κινηματογράφο ή να φάει σε ένα εστιατόριο με πολύ κόσμο;

Εξ αυτού του λόγου, η Πολιτεία προνόησε και όχι μόνο ανέστειλε τη λειτουργία τους, αλλά για δύο βασικές συμβατικές σχέσεις – μίσθωσης και εργασίες – όρισε ειδικές ρυθμίσεις.

Ως προς τη μίσθωση, η πράξη κρατικής διαταγής με την οποία αναστέλλεται η λειτουργία της σημαίνει ότι ο εκμισθωτής αδυνατεί να παραχωρήσει τη χρήση του μισθίου. Έτσι, κατά το άρθρο 596 ΑΚ, ο μισθωτής απαλλάσσεται του μισθώματος, εφ’ όσον αδυνατεί να κάνει χρήση του για λόγους που δεν τον αφορούν. Εξ αυτού του λόγου η Πολιτεία όρισε την υποχρέωση του μισθωτή να καταβάλει το 60% του μισθώματος.

Ως προς τις συμβάσεις εργασίας για τις επιχειρήσεις που κλείνουν, κατά το άρθρο 656 ΑΚ, ο εργοδότης δεν έχει υποχρέωση να καταβάλει το μισθό του εργαζομένου (μετά τον πρώτη μήνα, βλ. άρθρα 657 και 658 ΑΚ), αφού αδυνατεί να δεχθεί την εργασία του εργαζομένου όχι για λόγους που τον αφορούν αλλά για άλλους λόγους αναγόμενους σε κρατική εντολή. Από το μισθό του «μήνα» θα αφαιρεθεί όμως η «αναλογία» του επιδόματος των 800 €, το οποίο ως γνωστό καλύπτει 45 ημέρες.

Επανερχόμαστε λοιπόν στο μέτρο της ευθύνης του οφειλέτη στις λοιπές συμβάσεις με οικονομικό περιεχόμενο. Και διερωτώμεθα, τυχόν «οικονομική του αδυναμία» λόγω κλεισίματος της επιχείρησης, συνιστά λόγω απαλλαγής του από την πληρωμή; Η απάντηση – διαχρονικά είναι όχι. Παγίως γίνεται δεκτό ότι η οικονομική αδυναμία του οφειλέτη είναι γεγονός για το οποίο έχει ευθύνη. Ικανοποιεί αυτή η απάντηση; Η απάντηση προφανώς και όχι. Όταν οι οικονομικές συναλλαγές έχουν «παγώσει» – με χρηματιστήρια να καταρρέουν, αεροπορικές μεταφορές να παραλύουν και θεμελιώδεις ελευθερίες διακίνησης προσώπων αγαθών και υπηρεσιών άνευ εμποδίων προσωρινά αναστέλλονται, πρέπει να βρεθεί μια «διορθωτική» τομή.

Εδώ, ακριβώς, τυγχάνει εφαρμογής η αρχή της καλής πίστης. έτσι, κατά το διάστημα της περιόδου της «πανδημίας» έστω και αν αυτή δεν συνιστά λόγω απαλλαγής του οφειλέτη, πρέπει να γίνει δεκτό ότι λόγω της εφαρμογής της αρχής της καλόπιστης εκπλήρωσης της παροχής, στην διορθωτική, πια, λειτουργία της, αμβλύνεται ο άκαμπτος χαρακτήρας της απαγόρευσης της επίκλησης της οικονομικής αδυναμίας ως λόγου απαλλαγής του οφειλέτη από την ευθύνη και, τουλάχιστον, προσωρινά, πρέπει να γίνει δεκτό ότι «αδρανούν» τα δικαιώματα του δανειστή αν η εκπλήρωση της παροχής εκ μέρους του οφειλέτη είναι «καθυστερημένη» ή προσωρινά δεν μπορεί να εκπληρωθεί.

Βέβαια, ανεξαρτήτως του γεγονότος ότι κάθε υπόθεση/ σύμβαση πρέπει να εξετάζεται ad hoc για να εξαχθεί ασφαλές συμπέρασμα (π.χ., όταν κάποιος περιμένει την πρώτη ύλη για να κατασκευάσει το εμπόρευμα που θα πωλήσει σε τρίτον και δεν μπορεί να λάβει την πρώτη ύλη λόγω απαγόρευσης εξαγωγών, τότε δεν έχει ευθύνη ούτε οφείλει πληρωμή, αν όμως την παραλάβει δεν μπορεί να επικαλεστεί οικονομική του αδυναμία λόγω του CoVid19), αναμένεται να ληφθούν μέτρα από την Πολιτεία για «επείγουσες» οικονομικές υποχρεώσεις, π.χ. λήξη περιόδου πληρωμής μεταχρονολογημένων επιταγών.

Το ίδιο, έπραξε, η πολιτεία, στις περιπτώσεις “δανειακών συμβάσεων”. Λόγω της γενικής αρχής περί μη απαλλαγής σε περίπτωση οικονομικής αδυναμία, η Πολιτεία εξήγγειλε, ορθώς, μέτρα “αναστολής πληρωμών” δανειακών υποχρεώσεων.

Πηγή: lawspot.gr

The post ΚΟΡΩΝΟΪΟΣ ΚΑΙ ΣΥΜΒΑΣΕΙΣ appeared first on Horizon Law Firm | Δικηγορικό γραφείο Θεσσαλονίκη.

ΔΠΑ 13510/2019, 3ο Τμήμα

Tο χρηματικό ποσό που εισέρχεται στον κοινό λογαριασμό και το οποίο δεν καλύπτεται από εισοδήματα που έχουν δηλώσει στη φορολογική αρχή οι συνδικαιούχοι του λογαριασμού ούτε από άλλη συγκεκριμένη και αρκούντως τεκμηριωμένη πηγή ή αιτία, μπορεί να θεωρηθεί, κατ’ εκτίμηση του συνόλου των στοιχείων και των συνθηκών της υπόθεσης (μεταξύ των οποίων περιλαμβάνεται η τυχόν μεταφορά του ποσού αυτού στον επίμαχο λογαριασμό από ατομικό τραπεζικό λογαριασμό του ελεγχόμενου συνδικαιούχου του ή η κατάθεσή του από αυτόν, καθώς και χρεώσεις του επίμαχου κοινού τραπεζικού λογαριασμού, όπως η μεταφορά χρηματικού ποσού από το λογαριασμό αυτό σε ατομικό τραπεζικό λογαριασμό του ελεγχόμενου συνδικαιούχου ή σε τραπεζικό λογαριασμό προσωπικής ή κεφαλαιουχικής εταιρείας, στην οποία αυτός είναι εταίρος ή μέτοχος ή σε λογαριασμό τρίτου προσώπου με το οποίο αυτός έχει επαγγελματική/οικονομική συνεργασία ή οικονομική συναλλαγή, ή η αφαίρεση από τον κοινό λογαριασμό χρημάτων για την κάλυψη αγορών που έγιναν μέσω της χρεωστικής ή πιστωτικής κάρτας του συγκεκριμένου συνδικαιούχου ή άλλης δαπάνης για την κτήση εκ μέρους του εμπράγματων ή ενοχικών δικαιωμάτων) ότι συνιστά εισόδημα του συγκεκριμένου συνδικαιούχου του λογαριασμού.

Εξάλλου, η τυχόν οικονομική αλληλοβοήθεια μεταξύ συγγενικών προσώπων ή/και η συνδιαχείριση της περιουσίας τους, μέσω της διατήρησης κοινών τραπεζικών λογαριασμών δεν απαλλάσσει τα πρόσωπα αυτά από το βάρος να παράσχουν στη φορολογική Διοίκηση (στο πλαίσιο του φορολογικού ελέγχου ή στο στάδιο της προηγούμενης ακρόασης και, στη συνέχεια, της προβλεπόμενης στον ΚΦΔ ενδικοφανούς διαδικασίας) εύλογες και αρκούντως τεκμηριωμένες, ενόψει των συνθηκών, εξηγήσεις για τις σχετικές οικονομικές πράξεις και σχέσεις τους και την (ατομική) περιουσιακή κατάσταση ενός εκάστου εξ αυτών που προκύπτει από τις κινήσεις των ως άνω τραπεζικών λογαριασμών, που αφορούν σημαντικά χρηματικά ποσά, προκειμένου να διερευνηθεί από τη Διοίκηση (και, περαιτέρω, σε περίπτωση ένδικης διαφοράς, από το διοικητικό δικαστήριο) η τυχόν γένεση φορολογικών υποχρεώσεων (βάσει της νομοθεσίας περί φορολογίας εισοδήματος ή/και άλλων φορολογιών) σε βάρος τινός εκ των εν λόγω προσώπων και να προσδιορισθεί ο χρόνος γένεσης και το ύψος της αντίστοιχης φορολογικής υποχρέωσης (βλ. και ΣτΕ 1897/2018).

Στο μέτρο που οι επίμαχες πιστώσεις αφορούν πράγματι σε εισοδήματα άγνωστης πηγής/προέλευσης, ανεξαρτήτως του τόπου όπου έχει τη φορολογική του κατοικία του ο προσφεύγων, δεν εφαρμόζονται οι διατάξεις του άρθρου 21 παρ. 1 της και 14 παρ. 1 της Σύμβασης αποφυγής διπλής φορολογίας Ελλάδας-Ιταλίας. Ως εκ τούτου, το εισόδημα αυτό φορολογείται, σε κάθε περίπτωση, στο συμβαλλόμενο μέρος όπου αποκτήθηκε, ήτοι εν προκειμένω στην Ελλάδα.

The post ΦΟΡΟΛΟΓΙΚΟΙ ΚΑΤΟΙΚΟΙ ΕΞΩΤΕΡΙΚΟΥ- ΑΝΟΙΓΜΑ ΛΟΓΑΡΙΑΣΜΩΝ ΜΕ ΣΥΝΔΙΚΑΙΟΥΧΟΥΣ ΚΑΙ ΕΠΑΥΞΗΣΗ ΤΗΣ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑΣ appeared first on Horizon Law Firm | Δικηγορικό γραφείο Θεσσαλονίκη.

Επεξεργασία δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα σε διακομιστή (server) χωρίς την απόδειξη τήρησης των αρχών των άρθρων 5 παρ. 1 και 6 Γενικού Κανονισμού Προστασίας Δεδομένων και κατά παράβαση της αρχής της ασφαλούς επεξεργασίας

Η Αρχή με αφορμή Γνωστοποίηση Περιστατικού Παραβίασης Δεδομένων κατά της εταιρίας “Aegean Marine Petroleum Network Inc” (“AMPNI”), η οποία συνίστατο σε παράνομη πρόσβαση και αντιγραφή του συνόλου του περιεχομένου διακομιστή (server) που περιελάμβανε δεδομένα προσωπικού χαρακτήρα και τον οποίο χρησιμοποιούσαν από κοινού εργαζόμενοι τόσο της ανωτέρω εταιρίας αλλά και άλλων εταιριών του ίδιου Ομίλου όσο και εργαζόμενοι εταιριών εκτός Ομίλου, διερεύνησε τη νομιμότητα της επεξεργασίας των δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα προ της αντιγραφής του διακομιστή.

Η Αρχή, με την απόφαση 44/2019, διαπίστωσε ότι η εταιρία ως υπεύθυνος επεξεργασίας δεν είχε συμμορφωθεί προς τις επιταγές του Γενικού Κανονισμού Προστασίας Δεδομένων (ΓΚΠΔ), δεν είχε λάβει μέτρα συμμόρφωσης κατ’ άρ. 5 και 6 ΓΚΠΔ, δεν είχε σχεδιάσει και εφαρμόσει εσωτερικές πολιτικές και κανονισμούς για τη χρήση των εταιρικών μέσων ηλεκτρονικών επικοινωνιών και δικτύων, για τη δυνατότητα διενέργειας εσωτερικών ελέγχων και για την υποχρέωση ενημέρωσης των υποκειμένων των δεδομένων.

Επιπλέον δε, η Αρχή διαπίστωσε ότι η από κοινού χρήση του διακομιστή πραγματοποιούνταν κατά παράβαση της αρχής της ασφαλούς επεξεργασίας συνεπεία έλλειψης των κατάλληλων τεχνικών και οργανωτικών μέτρων, ιδίως εκείνων που αφορούσαν τον φυσικό και λογικό διαχωρισμό υλικού, λογισμικού και δεδομένων με αποτέλεσμα η εταιρία εν τέλει να αντιγράψει παράνομα το σύνολο του περιεχομένου του διακομιστή.

Μετά τη διαπίστωση των παραβάσεων του ΓΚΠΔ η Αρχή αποφάσισε την κατ’ άρ. 58 παρ. 2 ΓΚΠΔ άσκηση των διορθωτικών της εξουσιών, στη συγκεκριμένη περίπτωση, με την επιβολή διορθωτικών μέτρων και αποφάσισε:

Α. Να δώσει εντολή στην εταιρία όπως εντός τριών (3) μηνών από την παραλαβή της απόφασης, ενημερώνοντας την Αρχή :

i. να καταστήσει σύμφωνες με τις διατάξεις του ΓΚΠΔ τις πράξεις επεξεργασίας των δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα που περιλαμβάνονται τόσο στη χρησιμοποιούμενη όσο και στην αντιγραφείσα υπολογιστική υποδομή.

ii. να λάβει όλα τα αναγκαία μέτρα εσωτερικής συμμόρφωσης και λογοδοσίας προς τις αρχές του άρθρου 5 παρ. 1 και παρ. 2 σε συνδυασμό με το άρθρο 6 παρ. 1 ΓΚΠΔ.

Β. Να επιβάλει στην εταιρία το αποτελεσματικό, αναλογικό και αποτρεπτικό διοικητικό χρηματικό πρόστιμο που αρμόζει στη συγκεκριμένη περίπτωση σύμφωνα με τις ειδικότερες περιστάσεις αυτής, ύψους εκατόν πενήντα χιλιάδων (150.000,00) ευρώ.

Δείτε αναλυτικά την απόφαση στο dpa.gr

Πηγή: Lawspot.gr

The post GDPR: ΠΡΟΣΤΙΜΟ 150.000 ΕΥΡΩ ΓΙΑ ΠΑΡΑΝΟΜΗ ΕΠΕΞΕΡΓΑΣΙΑ ΔΕΔΟΜΕΝΩΝ appeared first on Horizon Law Firm | Δικηγορικό γραφείο Θεσσαλονίκη.